İSTANBUL (İGFA) – Nöroloji Uzmanı Dr. Celal Şalçini, Alzheimer ve demans tedavisinde ilaç dışı formüllerin giderek daha fazla değer kazandığını belirterek, nöromodülasyon tekniklerinin hastalığın seyrini yavaşlatmada umut verici sonuçlar sunduğunu açıkladı.
Alzheimer hastalığı’nın global ölçekte artan bir halk sıhhati sorunu olduğunu vurgulayan Dr. Şalçini, mevcut ilaç tedavilerinin hastalığı durduramadığını, sırf semptomları sonlu ölçüde hafiflettiğini tabir etti. Anti-amiloid tedavilere yönelik çalışmaların sürdüğünü lakin yan tesirler ve maliyet üzere nedenlerle şimdi yaygın kullanıma girmediğini söyledi. Nöromodülasyonun; elektrik, manyetik alan, ışık ve ses dalgaları üzere fizikî ikazlarla beyin işlevlerini direkt etkileyen bir yaklaşım olduğunu belirten Şalçini, bu usullerin sinaptik plastisiteyi artırarak beyin ağlarını güçlendirmeyi hedeflediğini lisana getirdi. Alzheimer’ın artık sadece protein birikimiyle değil, birebir vakitte bir “bağlantı hastalığı” olarak değerlendirildiğini de kelamlarına ekledi.
Non-invaziv usullerin günümüzde daha yaygın kullanıldığını belirten Şalçini, bilhassa rTMS uygulamasının öne çıktığını söz etti. Bir başka formül olan tDCS’nin ise düşük yoğunluklu elektrik akımıyla nöronal uyarılabilirliği düzenlediğini ve bilhassa hafif bilişsel bozukluklarda tesirli olabildiğini aktardı. Ayrıyeten ultrason temelli Transkraniyal Pulse Stimülasyonu ve odaklanmış ultrason uygulamalarının da derin beyin yapılarına ulaşarak nöroplastisiteyi artırabildiğini tabir etti.
Işık temelli tedaviler ve 40 Hz frekanslı uyarımların da son yıllarda dikkat çektiğini belirten Şalçini, bu prosedürlerin beyin hücreleri üzerindeki olumlu tesirlerinin araştırıldığını kaydetti. Tüm bu gelişmelere karşın demans tedavisinde tek bir standart yaklaşım bulunmadığını vurgulayan Şalçini, tedavi planlarının hastaya özel olarak şekillendirilmesi gerektiğini söyledi. Nöromodülasyon tekniklerinin ilaç tedavileri ve bilişsel rehabilitasyonla birlikte uygulanmasının daha tesirli sonuçlar verebileceğini tabir etti.
Uzmanlar, nöromodülasyon metotlarının umut verici olmakla birlikte şimdi gelişim evresinde olduğunu ve uzun vadeli tesirlerinin netleşmesi için daha fazla bilimsel çalışmaya gereksinim duyulduğunu belirtiyor.
