ANKARA (İGFA) – MHP Genel Lideri Devlet Bahçeli, Siyaset ve Liderlik Okulu Sertifika Töreni’nde yaptığı konuşmada, şu sözlere yer verdi:
“Siyaset ve Liderlik Okulu’muzun 23’üncü devir programına katılan ve sertifika almaya hak kazanan kardeşlerimi huzurlarınızda gönülden kutluyor, muvaffakiyetler diliyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Siyaset ve Liderlik Okulu ortaya koyduğu faaliyetler açısından isminden sıkça kelam ettiren bir pozisyondadır.
Türklerde bilginin ana desteği Türk Töresi’dir. Töre, bir toplumun kolektif deneyimiyle şekillenen; hayat şekli, insan anlayışı ve cihan algısının toplamını temsil eden bilgelik manzumesidir.
Bilgece kararlar alabilmek için bir yasallık tabanı gerekir ve Türk Töresi bu tabanı sağlar.
Türk niyet mirasında bilgi, lakin fazilet ve ahlakla birleştiğinde gerçek bedelini bulur.
Bilgelik bir kibir değil, tersine bir tevazu pratiğidir. Bilge kişi, bilgisini toplumun faydasına kullanan ve olaylar karşısında dirayetli davranan bir rehberdir.
Diyebiliriz ki Türklerde bilgi, hayattan kopuk bir malumat yığını değil; töre ile şekillenen, bilgelik ile uygulanan ve lisan ile jenerasyondan nesle aktarılan canlı bir kültürel mirastır.
Bütün politikalarımızı; güçlü devlet, huzurlu millet anlayışı çerçevesinde şekillendiriyoruz.
Elbette ki zihin ve kıymet dünyası karışık olanların, fikrî tutarlılıktan mahrum bulunanların, prensipleri bilinmeyen siyaset cambazlarının bizi anlayabilmelerine imkân yoktur.
Milletin sıkıntısıyla dertlenmeyen, menfaatiyle sevinmeyen, acısıyla kederlenmeyenlerin bizimle olmaları mümkün değildir.
Devletin temel yapısını amaç alanların, devlet ile arbedeye tutuşanların, yaptıkları siyaset değil, olsa olsa yararcı bir aktiflik, anlamsız bir meşguliyettir.
21. yüzyılda dünya farklı bir istikamete gitmekte, dünya tertibi tekrar şekillenmektedir.
Dünya tertibi tekrar şekillenirken Batı ve Doğu’nun pahalar sistemi çatışmakta, bu gidişat bütün milletleri büyük bir öngörülemezliğin içine hakikat sürüklemektedir.
Bugün teknolojik ve bilimsel bağlamda geliştiği somut olan batılı sistemin çöküşünden bahsedilmektedir. Bu çöküşün belirli nedenlerle ve makul şartlarda gerçekleştiği nihaidir.
Rusya-Ukrayna çatışması ve Donald Trump’ın Amerika Birleşik Devletleri başkanı olması, İsrail’i kayıtsız koşulsuz desteklemesi ve ortaklaşa katliamlara imza atmaları, dünyayı istikrarsızlaştırmış ve güvensizliğin parantezine almıştır.
Bütün bu olanlarla birlikte Batı’nın yüzlerce yıldır inşa ettiği bedel dünyası; gerçek dünyada karşılığı olmayan, kendi çıkarları kelam konusu olduğunda hiçbir mana ve değer ihtiva etmeyen bir boşluğa düşmüştür.
Modern dünyanın kıymetlerini kendi toplumlarının refahı ve ötekileri sömürmenin aracı olarak kullanmaları, Batılı ülkelerin ikiyüzlülüğünü açık bir formda ortaya koymuştur.
Bugünkü dünya sisteminin aktörlerinin, idealize ederek batı dışı dünyaya dayatmaya çalıştıkları bedelleri sömürü tertiplerini devam ettirmenin bir aracı olarak kullanmaları, bu pahaları içi boş, yalnızca kavramsal gerçekliği olan lakin ameli karşılığı bulunmayan retoriğe dönüştürmüştür.
Batı, “ötekisi” olarak gördüğü bütün toplumları daha fazla sömürmek için “kültürel ve moral değerler” ile oynamıştır.
Onları tarihi bağlarından koparmış ve kendi zenginliklerini devam ettirmeye hizmet edecek bir hayat biçimine mahkûm etmiştir.
Batı, batı dışı milletleri kendi çıkarları doğrultusunda kategorize etmekten, tanımlamaktan da geri kalmamıştır.
Bugün, az gelişmiş ya da gelişmekte olan devletler biçiminde kalıplaşan tanımlamalar tam manasıyla batılı akılla yapılan sınıflandırmanın eseridir.
Az gelişmiş ya da gelişmekte olan devletler yoktur. Gelişmesi emperyalist, sömürgeci siyasetlerle engellenmiş, geride bırakılmış ve tarih dışına itilmeye çalışılmış toplumlar ve devletler vardır.
Soğuk savaş devrinde bu tanımlamalar Batı açısından hayli düşük maliyetle sürdürülebilen bir tertip üretmiş iken bugün astarı yüzünden değerli gelmiş ve çok maliyetli bir sürece dönüşmüştür.
21. yüzyılın belirsizliğe tutsak olmuş dünya durumu, şimdi çökmese de derin bir krizde olduğu aşikar olan Batı hegemonyasının eski alışkanlıklarını devam ettirme gayretinin bir sonucu olarak değerlendirilmelidir.
Günümüzde Batı Avrupa ve ABD’nin temsil ettiği klasik endüstrileşmiş ülkelerin global sermayeden aldığı hisse düşmekte, münasebetiyle bu durum dünyanın ekonomik pastasından alınan hissesi da batı dışı dünya lehine değiştirmektedir.
Batının hala bilhassa “düşünce ve dil” üretimi noktasında hegemonyasını devam ettirme eforları görülse de iktisadi gelişmelerin bu lisan ve kanıyı havada bırakacağı muhakkaktır.
Bugün global hegemonik güçlerin İran’a karşı sarf ettiği kelamlar yarın Türkiye’ye yönelecektir. Gerçekten kimi platformlar ve tarih bilmez aktörler aracılığıyla İran’dan sonraki amacın Türkiye olduğu beyan edilmektedir.
Kuşkusuz kelam evvel zihne, sonra lisana ve son olarak aksiyona dönüşür.
Bu beyanlar derin bir yanılgı, rasyonel olmayan bir tavır, denenmemesi gereken bir atılım, boşa düşürülecek bir efordur.
Unutulmamalıdır ki burada var olan ulusal irade çağdaş bir inşa değildir. Bu irade tarihin derinliklerinden gelmektedir. İlhamını köklerinden almakta, nerede ve hangi koşullarda olursa olsun varoluş şuurunu gelecek jenerasyonlara aktarma hedef ve çabasındadır.
Dünyanın medeniyet jenerasyonu ve milletlerin tarihî kıssası buradadır. İnsanlığın ortak bahtı buraya bağlıdır, bu coğrafya dünyanın kalbidir.
Yaşadığımız coğrafya ve tarihimizin sırtımıza yüklediği sorumlulukla biz; dünya, bölge ve ülkemizde cereyan eden hadiselere, “çözümsüz”, “imkânsız”, üzere kavramlarla bakmıyoruz.
Bizim siyaset anlayışımızda “imkânsızlığın lisanına teslim olmak” yoktur.
Biz, iman varsa imkân da vardır diyenleriz.
İman varsa her mahzurun aşılacağına inananlarız.
Akıl varsa, bilgi varsa tahlil bulanacağını bilenleriz.
Kendilerini çıkmaz içinde görenler, daima olarak içinde bulunduğumuz çağda vaktin süratle aktığından ve böylesi şartlarda çeşitli problemlere kalıcı tahliller üretilemeyeceğinden bahsediyorlar.
Zamanın süratli aktığı kuşkusuz bir gerçekliktir. Lakin vaktin süratli akması diğer, tarafsız ve amaçsız akması apayrı bir şeydir.
Yön ve gayenin tayini hamasetten uzak değerlendirmelerin konusu kılınmalı, tarihte birçok kere başarıldığı üzere tekrar “Türkçe bir dünya kurumanın eşiğinde olduğumuz bilinmelidir”.
Bunun ismi “Türk ve Türkiye Yüzyılıdır” ve tarih ırmağı bu yatağa yanlışsız akmaktadır.
Unutulmamalıdır ki; bu coğrafyada gerçekleşen her olay sonuçları itibariyle yalnızca bölge ile hudutlu kalmayacak ve bütün dünyayı etkileyecektir.
Bu coğrafya yüzlerce devletin beşiğini sallamış ve salasını vermiştir. Bu tarihin herkese tembihi, kuşku götürmez bir gerçekliğidir.
Üzerinde yaşadığımız coğrafya büyük imparatorluklar coğrafyasıdır, anılar ve tarih burada çok güçlüdür.
Bunun aksini tez edenler, tarihle ve Türk ile hengame etmeyi göze almalıdır.”